جهان مدتهاست به اظهارات متناقض، اغراقآمیز و گاه خلاف واقع دونالد ترامپ عادت کرده است؛ اظهاراتی که به همین دلیل، در بسیاری از موارد با تردید و احتیاط نگریسته میشوند. با این حال، عجیب آنجاست که در داخل ایران، گاه همان سخنانی که گویندهشان بارها بر ضرورت بیاعتمادی به آمریکا تأکید کرده، مبنای قضاوت و حتی منازعات سیاسی قرار میگیرد.
به گزارش خبرآنلاین، ترامپ در گفتوگویی در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل متحد مدعی شد که سه ساعت با هیئت ایرانی مذاکره داشته است. همین اظهارنظر کافی بود تا در داخل، واکنشها آغاز شود؛ عدهای از سر علاقه به شکلگیری مذاکره و برخی دیگر با انگیزه سیاسی، این ادعا را دستمایه حمله به وزارت امور خارجه قرار دادند و هجمهها علیه دستگاه دیپلماسی، تقریباً بلافاصله شکل گرفت.
اما ساعتی بعد، ترامپ در اظهارنظری دیگر، روایت خود را تصحیح یا دستکم تکمیل کرد و توضیح داد که این گفتوگوها از طریق واسطهها انجام شده است. استیو ویتکاف نیز با انتشار پیامی، همین روایت را تأیید کرد و توضیح داد که ارتباط میان دو طرف از طریق واسطهها و رفتوآمد میان دو هیئت صورت گرفته است.
با این حال، گویی دیگر کسی به این بخش از ماجرا توجه نکرد. حتی در اقدامی قابل تأمل، خبرگزاری صداوسیما اصل روایت اولیه را مبنا قرار داد و کوشید آن را توجیه کند. پس از آن نیز دو خبرگزاری دیگر که از رسانههای معتبر کشور محسوب میشوند، با استناد به گزارش صداوسیما، وزارت امور خارجه را مورد انتقاد قرار دادند.
در این میان، پرسش سادهتری میتوانست مطرح شود: اصل ماجرا چه بوده است؟ آیا واقعاً دیداری مستقیم میان دو هیئت انجام شده یا گفتوگوها از طریق واسطهها و به شکل غیرمستقیم صورت گرفته است؟
شاید کافی بود به جای تکیه بر یک جمله از اظهارات رئیسجمهور آمریکا، از اعضای هیئت ایرانی که همزمان و بهطور مستمر در نیویورک با وزیران امور خارجه و مقامهای ارشد کشورهای مختلف دیدار و رایزنی میکنند، درباره روند واقعی این رایزنیها پرسیده شود.
مسئله در نهایت فقط یک اختلاف روایی یا یک مناقشه رسانهای نیست. آنچه در چنین فضایی بیش از همه در معرض آسیب قرار میگیرد، منافع ملی است؛ منافعی که نباید قربانی رقابتهای سیاسی، شتابزدگی رسانهای یا تلاش برای بهرهبرداری جناحی از یک اظهارنظر مبهم و متناقض شود.
در میانه یک روند حساس دیپلماتیک، آنچه اهمیت دارد تشخیص دقیق واقعیت از روایتهای سیاسی و رسانهای است؛ نه اینکه هر جمله، صرفنظر از گوینده و میزان اعتبار آن، به ابزاری برای حمله به این یا آن بخش از حاکمیت تبدیل شود.
1717
کد مطلب 2278746
-
انگلیس در پی مخالفت ترامپ توافق چاگوس را بازنگری میکند
-
وقتی روایتهای متناقض، جای اصل ماجرا را میگیرد / چرا جناحهای سیاسی داخلی به اظهارات ترامپ استناد میکنند؟
-
چگونه نتانیاهو ۱.۵ میلیون شِکِل را دو روزه در واشنگتن خرج کرد؟
-
خروج جنگ از فاز اخلال کنترلپذیر / ریچارد هاس: عقلانیترین مسیر بازگشت فوری به دیپلماسی است / تهدید به نابودی تغییری در محاسبات ایران ایجاد نمیکند
-
موضع گیری واشنگتن درباره روند خروج نظامیان آمریکایی از عراق
-
وقتی روایتهای متناقض، جای اصل ماجرا را میگیرد / چرا جناحهای سیاسی داخلی به اظهارات ترامپ استناد میکنند؟
-
علیاکبر صالحی: چرا پزشکیان نباید در مجمع عمومی شرکت کند؟ / انشالله اتفاقی برای ایشان نمیافتد
-
افشای چراغ سبز آمریکا برای برکناری بن نایف
-
قمار ترامپ با جنگ ایران در آستانه انتخابات کنگره / قدرت بودجه در برابر فرماندهی کل قوا / پیام فتح سنا برای تهران و تلآویو
-
نتانیاهو اظهارات مکرون را محکوم کرد