رزق و روزی در نگاه امام علی(ع) تنها نتیجه تلاش مستقیم انسان نیست؛ بخشی از آن با کوشش و تدبیر به دست می‌آید و بخشی دیگر بی‌آنکه انسان در پی آن باشد، به سراغش می‌آید. امیرالمؤمنین(ع) در نامه ۳۱ نهج‌البلاغه با تبیین این دو گونه روزی، انسان را از حرص و ناامیدی برحذر می‌دارد و بر ضرورت تلاش همراه با امید به فضل الهی تأکید می‌کند.